Column

Op stevige schoenen het terrein verkennen

Op vakantie in China had ik mijn Meindl-schoenen aan, maat 46, tot grote verbazing van de Chinezen. Sommigen hebben even aan deze schoenen moeten voelen, zijn ze echt, zijn ze zwaar, kan iemand wel zulke grote schoenen dragen?

Mijn Meindls hebben mij grote diensten bewezen door niet te lekken, mij te behoeden voor verzwikkingen op de Grote Muur en de Tiger Leap Gorge . Ik realiseerde me hoe belangrijk mijn trouwe stappers voor mij waren en hoe goed het is om die stevigheid te ervaren op moeilijk terrein. Dat geeft vertrouwen, maakt het hoofd vrij en laat de ademhaling zijn werk doen. En de beenspieren ook op die ongelooflijk steile Muur!

‘’Denken als reizen’’ wordt zo’n bespiegeling genoemd door filosoof Babs van den Berg in het luie stoel reisboek Fietsen met Nietsche. Denken is een wonderlijke activiteit, zegt ze, waar je weinig grip op hebt. We bewandelen denkwegen, zoeken naar de waarheid, nemen posities in of zijn de weg kwijt. We verkennen het terrein, hebben een mental map en stellen onze grenzen. Allemaal letterlijk is dat waar, maar ook in figuurlijke zin. Dat is het mooie van wandelen, er gebeurt zo veel, zo onverwacht, nieuw en anders. Door je eigen ritme van lopen komt er ruimte en ontstaat er een cadans die van jou is en je eigen denken als reizen versterkt.

Wandelen bij coaching is het op reis gaan met je klant. Soms in overdrachtelijke zin in de kamer, vaak ook lekker buiten. Ik woon in Arnhem aan de rand van het bos, de Veluwe, dus mogelijkheden genoeg. Daar heb ik de voordelen van het wandelend coachen ervaren; ook de nadelen! Drukke hoofden krijgen ‘’lucht’’, ruimte. Het gevoel komt terug, ook zingevingsvragen en reflectiemomenten. Maar het kan ook te fijn, te mooi worden als er geen doelgerichte aanpak gekozen wordt. Dan sterft het wandelen in vrijblijvendheid! Of, dat geldt misschien speciaal voor mij, ik ben na de wandeling een aantal essenties of sleutelwoorden  kwijt, omdat ik ze niet even vlug genoteerd heb. Zie voor de beschrijving Tools voor de Coach, mijn nieuwe boek.

Een voorbeeld: ik coachte een lange stramme man. Hij beantwoordde plichtsgetrouw mijn vragen. Zat er roerloos en uiterlijk onbewogen bij. Ik kreeg geen vat op zijn coachingsvraag, kreeg hem niet op zijn praatstoel. Ik werd het ploeteren beu en riep spontaan: zullen we een stukje gaan lopen?’’

We liepen in een gezamenlijk cadans en na tien minuten begon hij te praten over zijn passie voor paddestoelen. En via deze passie kwamen we op zijn kinderen, zijn schooltijd en zijn natuurhobby’s. En toen kwam zijn verhaal…

Na afloop vroeg ik hem naar zijn  ervaring met deze wandeling. ‘Het was weer net zoals vroeger’, zei hij. ‘Alsof ik met een van mijn vrienden in het bos wandelde en een boom opzette. Dat heb ik zo gemist al die jaren’.

Een cursist van mij, July Koster, specialiseert zich in wandelcoaching en gaat eind september met een aantal deelnemers een week in Italië wandelen, in de Alpi Liguri. Met stilte, met een leeg hoofd. Ze heeft mij haar prachtige nieuwe folder opgestuurd en bedankt me voor mijn stimulans als docent. Mooi en onverwacht. Krijgt u al zin? Zoek dan op www.wandelcoaching.com

Babs van den Bergh (red.). Fietsen met Nietsche, filosofie voor op reis. Prometheus, Amsterdam 2007.

Jeroen Hendriksen, Tools voor de coach. Oefeningen ter ondersteuning van het coachingsproces. Uitgeverij Nelissen, Soest, 2007.